- نازلی !بهار خنده زد و ارغوان شکفت...

- به آفتاب سلامی دوباره خواهم داد...

- عيد است و آخر گل و ياران در انتظار!...

- دل برگرفته بودم از ايام گل ولی...

- ساقيا ! آمدن عيد مبارک بادت...

- عيدانه   فراوان شد... تا باد چنين بادا!!! ...

 

   + پرند - ٢:٠٥ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۱ فروردین ،۱۳۸۳

 

 

 

-گوش کن ! جاده صدا می زند از دور قدمهای تو را!...

       

         - و تو چون مرواريد، گردن آويز کسان دگري...

   + پرند - ۱٢:٢٩ ‎ق.ظ ; جمعه ٢۱ فروردین ،۱۳۸۳

 

همين خدايی که اينچنين با کسی که دوست داشتن را می داند  کنار می آيد ، خود را از چشم آنکه جز فهميدن نمی داند، پنهان می کند...

                                                                           دکتر علی شريعتی

                                                

   + پرند - ۱۱:٤٧ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٤ دی ،۱۳۸٢

 

 ای پادشه خوبان ! داد از غم تنهايی

                                    دل بی تو به جان آمد، وقت است که باز آيی...

   + پرند - ۱۱:۱٥ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۸ آذر ،۱۳۸٢

 

در جهانی سوت و کور،

در ميان مردمی با اين مصيبت ها صبور،

صحبت از مرگ محبت ، مرگ عشق،

                        گفتگو از مرگ انسانيت است ...

                                                         ـ فريدون مشيری

   + پرند - ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۸ آذر ،۱۳۸٢

 

من ندانستم از اول که تو بی مهرو وفايی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نپايی

دوستان عيب کنندم که چرا دل به تو دادم
بايد اول به تو گفتن که چنين خوب چرايی

عشق و درويشی و انگشت نمايی و ملامت
همه سهل است ،تحمل نکنم بار جدايی

گفته بودم چو بيايی غم دل با تو بگويم
چه بگويم که غم از دل برود چون تو بيايی...

-سعدی

   + پرند - ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ ; شنبه ۸ آذر ،۱۳۸٢

 

ممنونم عزيز...امشب به وجودت خيلی احتياج داشتم...

الان خيلی بهترم. مرسی که هستی...


خوشبخت باشی و موفق.

در ضمن : تولدش مبارک!

   + پرند - ۳:۳٠ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٥ آبان ،۱۳۸٢

 

من بازم گم شدم... ديگه دارم از خودم نا اميد می شم!

می شه خواهش کنم انقدر نگران من نباشين؟

من درک می کنم...اما،امانت بودن هم سخته ...باور کنين.

و...ميشه لطفا يکی کمکم کنه؟...

   + پرند - ۱:٥۸ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٥ آبان ،۱۳۸٢

 

طوفان طعنه خنده ما را ز لب نشست
کوهيم و در ميانه دريا نشسته ايم
چون سینه جای گوهر یکتای راستیست
زینرو به موج حادثه تنها نشسته ایم ...

ـ فروغ

   + پرند - ۱:٠٤ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٤ آبان ،۱۳۸٢

 

آن من ديوانه عاصی
د ردرونم هايهو می کرد
مشت بر ديوارها می کوفت
روزنی را جستجو می کرد...

می شنيدم نيمه شب در خواب
هايهای گريه هايش را
د رصدايم گوش می کردم
د رد سيال صدايش را...

شرمگين می خواندمش بر خويش
از چه رو بيهوده گريانی؟
در ميان گريه می ناليد:
دوستش دارم ، نمی دانی...

-فروغ

   + پرند - ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ ; شنبه ٢٤ آبان ،۱۳۸٢

 

تو را من چشم در راهم شباهنگام .
که می گيرند در شاخ تلاجن سايه ها رنگ سياهی
وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم ،
تو را من چشم در راهم .

شباهنگام ، در آن دم که بر جا مرده ماران خستگانند،
در آن نوبت که بندد دست نيلوفر به پای سرو کوهی دام ...

گرم ياد آوری يا نه، من از يادت نمی کاهم .

تو را من چشم در راهم...

-نيما يوشيج

   + پرند - ۱۱:٤٧ ‎ب.ظ ; جمعه ٢۳ آبان ،۱۳۸٢

 

بار الها ! ... به من گفتی ، د رعمق ظلمات ، د ر آن هنگام که چشم نمی بيند،

می توان شنيد... می توان گفت...

و به من آموختی : هر در بسته ای ،روزنه ای باز دارد... و می توان از روزنه ای گذشت ؛ اگر تو بخواهی...

می توان باور کرد... می توان ياور بود...می توان پرواز کرد...

با تو... می توان انتظار کشيد  ؛ و عاشق ماند... 

   + پرند - ۱٢:۱۱ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢۱ آبان ،۱۳۸٢

 

- شکر پر اشکم نثارت باد.

   خانه ات آباد ای ويرانی سبز عزيز من...

   ای زبرجدگون نگين خاتمت بازيچه هر باد؛

تا کجا بردی مرا ديشب؟

با تو ديشب تا کجا رفتم؟...

                              م.اميد

 

                                               

   + پرند - ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٧ آبان ،۱۳۸٢

 

گذشت در برابر خطای دوست به جا آوردن شکر پروردگار است از اعطای نعمت بزرگ دوستی...

   + پرند - ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٧ آبان ،۱۳۸٢

 

۰۰۰

 به نبودنت بايد عادت کرد!...

   + پرند - ۱۱:۳٥ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٦ آبان ،۱۳۸٢

 

حق با تو توئه !

من بی مايه که باشم که خريدار تو باشم!

                                   حيف باشد که تو يار من و من يار تو باشم !!!...

   + پرند - ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٦ آبان ،۱۳۸٢

 

بازم می تونم بهت تکيه کنم؛

می تونم سرم رو روی شونه هات بذارم ؛

می تونم تو آغوشت احساس امنيت کنم ؛

 

هر چقدر که ازم دور باشی ...

 

شايد ديگه بچه نباشم ،

اما هنوزم تو باور من ، از همه دنيا قوی تری...

 

و هر چقدر بزرگ بشم ،

بازم دختر کوچولوی بابا می مونم !

 

سفرت به خير بهترينم . به خدا می سپارمت ...

 

   + پرند - ۸:٤٤ ‎ب.ظ ; جمعه ۱٦ آبان ،۱۳۸٢

 

يادم آمد که دگر از تو جوابی نشنيدم،

  پای در دامن اندوه کشيدم .

                                  نگسستم ...

                                            نرميدم...

رفت در ظلمت شب ، آن شب و شبهای دگر هم!

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم !

نه کنی ديگر از اين کوچه گذر هم!

  بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم...

                                                   -فريدون مشيری

 

   + پرند - ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٠ آبان ،۱۳۸٢

 

چشم مخصوص تماشاست ، اگر بگذارند

و تماشای تو زيباست ،  اگر بگذارند

 

دل آواره من اينهمه بيهوده مگرد

خانه دوست همين جاست، اگر بگذارند

 

من از اظهار نظرهای  دلم فهميدم

عشق هم صاحب فتواست ، اگر بگذارند

 

غضب آلود نگاهم نکنيد ای خوبان!

دل من مال شماهاست ، اگر بگذارند...

 

   + پرند - ۱۱:۳۸ ‎ب.ظ ; جمعه ٩ آبان ،۱۳۸٢

 

می کشاندم ...

              می ربايدم ...

                           گاه رفتن ، به فراموشگاه می سپاردم...

 

 

   + پرند - ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ ; جمعه ٩ آبان ،۱۳۸٢