نيمه شب در دل دهليز خموش

ضربه پايی افکند طنين

دل من چون دل گلهای بهار

پر شد از شبنم لرزان يقين

              گفتم اين اوست که باز آمده است ...

۰۰۰

ضربه پاها ؛ در سينه من

چون طنين نی در سينه دشت...

ليک در ظلمت دهليز خموش

ضربه پاها ،لغزيد و گذشت...

                 باد آواز حزينی سر کرد...

                                         فروغ

 

   + پرند - ۱:٤٥ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٠ مهر ،۱۳۸٢