پيکری گم می شود در ظلمت دهليز

باد در را با صدايی خشک می بندد

مرده ای گويی درون حفره گوری

بر اميدی سست و بی بنياد می خندد...

                                          فروغ

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید